بیدل با گروهی در حال قدم زدن بوده است که کسی می پرسد می توانی شعری بگویی که تمام نشود؟ امروز دوستی یادآوری کرد و فهمیدم این بیت رو باید روی سر گذاشت . بیدل همینطور که در حال قدم زند بوده است می سراید: به انگشت عصا هر دم اشارت می کند پیری که مرگ اینجاست یا اینجاست یا اینجاست…. و این بیت همچنان ادامه دارد
درباره نویسنده
-
دستهها
برچسبها
بایگانی
-
برترین مطالب
- هیچکدام
-
آخرین های این وبلاگ
چرندیات این وبلاگ
دروود
پست قبلی که از همشهری ماست بسیار جالب بود . باز افتادی تو خط به روز شدن . یه مدتی غیبت میزنه و یه دفعه پشت سر هم می آپی . راستی از گوگل ریدر هم استفاده کردم ! ادرس جیمل رو داری که !
به روز هستیم …
دروود
فکر کنم حالا تو دیگه از گوگل ریدر استفاده نمی کنی ! دچار سکوت شده ای .
در ضمن پست قبلی » ارزوی ازادی» از محمود دولت آبادی میشه بگی منبعش چیه . کدوم کتاب و از کجا اونو نوشتی . می خوام ازش استفاده کنم به زودی
امیر جان آن شعر از کتاب
نون نوشتن – محمود دولت آبادی است که اگر بدانی دولت آبادی و کتاب هایش چند وقتی می شود که فیلتر شده حتی در نمایشگاه امسال که من نرفتم کلا عرضه کتابهایش ممنوع شد .
گرچه امیدوارم روزی این تیغ سانسور گردن خودشان را بزند .